Interview Shibari Selena

De kunst van shibari en flogging volgens Meesteres Selena

Shibari, de officiële benaming voor Japanse bondage, en flogging. Twee van de vele elementen waaruit een SM-sessie kan bestaan. Voor de in Rotterdam gevestigde Meesteres Selena zijn het echter niet zomaar twee willekeurige spelelementen. Zij concentreert haar bezigheden als Meesteres juist voornamelijk daarop. Ik zocht haar op in haar Rotterdamse studio.

Deze studio bevindt zich in de wijk Oud-Mathenesse, die tegen de grens met Schiedam aan ligt. Terwijl Meesteres Selena zichzelf voorbeidt op het gesprek door zich de nodige toebehoren te laten bezorgen door twee van haar dienaren, kijk ik in het rond. Het is geen traditioneel ingerichte studio. Niet wat de gebruikte kleuren betreft en ook niet qua inrichting. Ik zie een gemakkelijke stoel voor de Meesteres, veel touw, een rek met zwepen aan de muur en een takel die uit bamboe en touw is vervaardigd. ‘Volgens de traditionele Japanse manier’, weet Meesteres Selena te melden. Dat is het. Geen kruis, geen kooi. Klemmen en ander klein marteltuig zijn niet met het blote oog zichtbaar, maar zeker wel aanwezig. Zo verzekert ze me. Als we zijn gezeten, de Meesteres voorzien van een drankje en asbak, starten we het interview. Zoals altijd bij het begin.

Jong begonnen

Meesteres Selena is op jonge leeftijd met SM in aanraking gekomen. ‘Ik trouwde bijna 20 jaar geleden met de verkeerde man. Hij had geld nodig en daarom besloot ik te gaan werken in een SM-studio in Den Helder. Ik was nog minderjarig, maar had een grote mond en een goed gevormd lichaam. De keuze om juist in een SM-studio te gaan werken, kwam voort uit nieuwsgierigheid. Ik wilde weten wat mannen graag zien en beleven. Ik werkte er één keer per week en zag de meest vreemde types voorbijkomen. Affiniteit met of kennis van SM had ik in eerste instantie niet. Dat kwam vrij snel en ik heb er vier jaar gewerkt. Uiteindelijk kun je constateren dat mijn dominantie altijd al aanwezig is geweest. Na vier jaar eindigde ik mijn werk daar abrupt. Op een dag kwam ik met een klant naar beneden en zag ik plotseling mijn vader aan de bar zitten. Gelukkig zag hij mij niet. Ik ben snel naar boven gegaan en zo via de achterdeur naar buiten. Toen was het duidelijk dat het tijd was voor iets anders. Tegenwoordig weet heel mijn familie wat ik doe en velen steunen mij hier in.

‘Een tijd lang heb ik niets in de scene gedaan. Ik had ondertussen kinderen gekregen. Na verloop van tijd besloot ik de draad weer op te pakken. Inmiddels was het internettijdperk aangebroken. Ik meldde me aan op chatboxen en was ook real life actief. Als onderdanige. Dat lijkt een tegenstrijdige keuze. In het begin van mijn internetcontacten was ik echter nieuwsgierig naar de mogelijke kanten die ik op zou kunnen gaan. Nadat ik Hans Meyer leerde kennen, werd het dus de onderdanige kant. We hadden een zware, intensieve TPE relatie. Dit stelde mij in staat in relatief korte tijd zoveel mogelijk te leren. Hans Meyer was mijn leraar, mijn dominant, mijn partner, mijn maatje. Tot aan zijn overlijden, begin 2009. Ik zet zijn werk nu voort. In mijn eigen studio in Rotterdam. Dit is de tweede studio die ik zelf beheer. Mijn eerste studio was een kamertje drie hoog achter, niet ideaal.’

Kennisverspreiding over Shibari

De naam Hans Meyer is voor de eerste keer gevallen. Hij heeft Meesteres Selena alle kennis bijgebracht waar het gaat om shibari en flogging. Kennis die zij nu gebruikt en verder verspreidt. Wie was deze Hans Meyer?

‘Hans Meyer was de eerste Nederlandse Nawashi. De vertaling voor het woord Nawashi is “hij die veel van touw weet”. Je mag jezelf pas Nawashi noemen als een andere Nawashi jou deze titel heeft toegekend en jou dus waardig acht om de kunst en de leer van Shibari voort te zetten. Hans Meyer heeft les gevolgd in Japan en zijn hele levenswijze en –filosofie was sterk op het Oosten gericht. Hij was geliefd en gehaat in Nederland vanwege zijn opvattingen over SM. SM moet puur op veiligheid en logisch nadenken zijn gericht. Dat miste hij regelmatig. Ik ook. Ik geef je een voorbeeld. Veel dominanten staan erop dat hun sub zonder slip buiten loopt, zodat ze altijd “overal bereikbaar is”. Ook als het vriest. Dat is niet gezond. Je loopt op die manier zo een blaasontsteking of andere infecties op. Met alle gevolgen van dien.Veel dominanten beseffen niet wat ze doen tijdens een Japanse bondage of flogging. Ze vatten BDSM op als een spelletje, terwijl je het eerder moet beschouwen als een extreme sport. Ze hebben geen of onvoldoende kennis van het menselijk lichaam. Ze weten niet hoe ze hun materialen moeten onderhouden of hoelang het meegaat. Laat staan dat ze alles weten over hoe ze verantwoord met hun sub dienen om te gaan. Als een parachutist net zo met zijn parachute zou omgaan zoals de gemiddelde BDSM’er met zijn materiaal, hoop ik dat die parachutist over een goede levensverzekering beschikt. Ik heb het over mensen die niet professioneel bezig zijn. Hen wil ik op weg helpen via mijn workshops en mijn lesboeken en via individuele gesprekken. Toen ik jong was, wilde ik zelf alles leren. Nu geef ik lessen aan anderen. Daar haal ik veel voldoening uit. Of ik deze lessen nu geef aan een dominant of onderdanige is voor mij niet belangrijk. Zolang ik maar weet dat men leergierig en nieuwsgierig is. Daar gaat het mij in de eerste plaats om.’

‘De workshops krijgen steeds meer aanmeldingen. Er staat geen vaste tijdsduur voor, wel een vaste prijs. Tijdens de workshop krijg je de basis van shibari aangeleerd. Vooral stellen die privé verder willen experimenteren met bondage en SM, zijn erin geïnteresseerd. Soms vergissen ze zich in de intentie van Japanse bondage. Shibari is fysiek zwaar. Zelf plaats ik mannen van boven de 90 kilo nooit in een volledige suspension. Dat is te gevaarlijk, omdat hun longen dan dicht kunnen klappen. Veel nieuwe bondagetechnieken verzin ik zelf door bijvoorbeeld wat met een elastiekje te spelen en te kijken naar het lichaam van de onderdanige.

‘Ik ben in december begonnen met het organiseren van shibari introductieavonden. Deze zijn bestemd voor zowel beginners als gevorderden. Mannen, vrouwen, travestieten, transgenders. Iedereen is welkom.De avonden geven een introductie over wat shibari inhoudt. Verder geef ik met mijn team een demonstratie en er bestaat de mogelijkheid om zelf gebonden te worden. Binnenkort verschijnen mijn lesboeken shibari. Een gedeelte is door Hans Meyer geschreven, het andere gedeelte door mijzelf. De lesboeken verschijnen als cd-rom en zijn via mijn site http://www.shibariselena.nl/ te bestellen. Al dan niet inclusief een touwpakket en een zweep.

‘Voorts verzorg ik op aanvraag een complete shibari show. Bijvoorbeeld fetish feesten kunnen mij hiervoor boeken. De show duurt 45 minuten en kan al naar gelang het verzoek van de organisator variëren in opzet en aankleding. De enige harde eis van mijn kant uit is dat er geen naakt op het podium valt te zien. De ene keer draag ik traditionele Japanse kledij. Een optreden in lak of latex is daarnaast net zo goed mogelijk. Ik heb daarentegen absoluut niets met leer. De show wordt muzikaal ondersteund met een zelf samengestelde cd. Geen Enigma of iets dergelijks …‘ ‘Oosterse muziek?’ ‘Nee, ook niet. Pure metal! Omdat BDSM alles behalve zacht en romantisch is. Naast de bondage zitten er ook ludieke elementen in de show. Zo komt Charlie Chaplin tevoorschijn die geschokt raakt door wat hij ziet. Uiteraard moet hij zelf ook eraan geloven en wordt hij in een bondage gezet. De show doen we met zijn vieren. Wiebe en mijn goede vriendin Mi-Ashka zorgen ervoor dat alles achter de schermen goed verloopt. Ikzelf en X-Ray verzorgen het optreden. Het is de bedoeling om met deze show te gaan optreden op de bekende grote fetish feesten … ‘Denkt u dat het publiek op bijvoorbeeld Wasteland voldoende interesse toont in een ingewikkelde shibari performance?’ ‘Ja, daar ben ik van overtuigd. Juist, omdat het heel iets anders is dan wat men normaal ziet. Shibari is geen geil spelletje!

‘Iedereen die met shibari bezig is, hanteert een eigen stijl. Er bestaat geen universele stijl, al zijn de meeste basiselementen wel overal ter wereld hetzelfde. Vanwege de eigen stijl, wil ik mezelf ook niet vergelijken met anderen. Rob en Chantal van Ropemarks of Be Shibari uit Antwerpen hebben weer een geheel andere invalshoek. Ik heb wel eens contact met hen. Samen optreden, ligt vanwege die verschillen in stijl niet direct voor de hand. Het is mijn droom ooit nog een show te verzorgen in een bomvol Ahoy. ’

Shibari en flogging in sessies

‘Ook tijdens een normale sessie speelt shibari een belangrijke rol. Shibari is kunst. Je zoekt de grenzen op van jezelf en van de onderdanige. Het bevat elementen uit de vechtsport en is eigenlijk een martelvorm. Hoe langer een persoon in de bondage staat of hangt, hoe zwaarder die het krijgt. Ik wacht net zolang met het losmaken van iemand totdat hij op het moment van instorten staat. Door mijn kennis van drukpunten kan ik lichaamsdelen uitschakelen, waardoor de onderdanige meer ervaart. Mij geeft shibari vooral een gevoel van innerlijke rust. Wanneer iemand in een bondage staat of hangt, kijk ik op mijn gemak naar het kunstwerk. De sub is dan meestal in trance. Al mijn bondages probeer ik eerst uit op Wiebe. Je ziet bij Wiebe goed welke invloed shibari kan hebben op het fysiek functioneren. Eerst kon hij moeilijk lopen. Allerlei zenuwen speelden hem parten. Shibari maakt zijn lichaam rustiger en nu loopt hij veel beter.

‘Ik krijg veel verzoeken voor een sessie van beginners. SM is een gesloten wereld. Als je er geen deel vanuit maakt, is het moeilijk contacten te leggen. Vroeger moest je het alleen hebben van advertenties in de bekende blaadjes. Weliswaar is het nu veel gemakkelijker om contacten te leggen dankzij internet. Die grotere keuze brengt echter ook met zich mee dat er meer “rommel” is. Steeds meer mensen gaan niet serieus met de beleving van de onderdanige om. Laat staan dat ze die beleving altijd respecteren. Zo worden slaven en slavinnen dus vaak benadeeld. Na een paar minder prettige ervaringen geven ze er dan de brui aan. Ik help die beginners op weg. In mijn sessies combineer ik shibari vaak met flogging. Bij flogging komt het net zo goed aan op een basiskennis van het menselijk lichaam en het uitschakelen van drukpunten. Caning doe ik bijvoorbeeld nooit op het achterwerk. Het achterwerk wordt altijd al “gepakt”. Caning op handen of voeten geeft een heel andere sensatie bij de sub. Flogging is voor mij persoonlijk een manier om aan mijn sadisme uiting te geven. Ik sla net zolang totdat een ander niets meer kan hebben, maar ik verwond nooit iemand. Ik heb namelijk een enorme hekel aan “stuk speelgoed”. Voor de rest zijn alle spelvormen bespreekbaar, voor korte of langere duur. Ik hanteer daarbij één belangrijk uitgangspunt: ik straf niet, omdat iemand straf wil. Ik bepaal zelf wanneer ik straf geef. Als dat het geval is, dan is het ook echt straf. Ik ben rechtvaardig en kan heel lief zijn of net zo goed een kreng. Ik ben wie ik ben en houd altijd rekening met de slaaf. Daarbij kijk ik naar wat de ander volgens mij aan kan. Ik ben immers verantwoordelijk voor de veiligheid van mijn onderdanen. Ik let daarom goed op de ademhaling en de lichaamstaal. Is iemand voor een eerste keer bij mij voor een sessie, dan mag hij een stopwoord gebruiken. Daarmee staakt hij niet definitief het spel, maar vraagt hij om een pauze. Zo kan ik informeren wat er aan de hand is. Een fotoshoot van de sessie is mogelijk. Net als bij de workshops werk ik niet op tijd. We spreken van tevoren een sessiebedrag af. Alles is bespreekbaar en ik beschouw geen enkele vraag als stom.’