Ten tijde van mijn hieronder staande observatie had ik nog geen weet van het goede nieuws voor Opel Antwerpen. Nou ja, goed nieuws. Uitstel van executie of toch een veelbelovende ontwikkeling? Hoe dan ook, men heeft nog tot eind september om een investeerder te zoeken. De aangekondigde sluiting van de fabriek eind juni is van de baan. Geen investeerder eind september? Dan gaat de fabriek eind december alsnog dicht. Tot zover. Ik wil het vandaag namelijk over school hebben.
Mijn lagere schoolperiode eindigde zomer 1982. Ik was toen bijna 13 jaar. Relatief oud om dan pas naar de middelbare school te gaan. Had niets met intelligentie te maken. Wel met het feit dat ik een jaar over had moeten doen na mijn valpartij een paar jaar eerder. Was te lang van school geweest na die val.
Aan mijn lagere school periode bewaar ik goede herinneringen. Wat deden we zoal behalve les volgen in de klas? Er waren de wekelijkse gymlessen in een gebouw een eindje verderop. We hadden in de vijfde of zesde klas allemaal een eigen volkstuintje waar we zelf groenten zaaiden en oogsten. Met enige regelmaat ging de klas op stap. Naar een museum of de dierentuin. Kortom, allemaal zaken die jongeleerlingen nu ook nog wel zullen doen.
Ook hier in Antwerpen zie ik iedere week wel een klas op stap. Het is altijdleuk je af te vragen waar ze naartoe zouden gaan. Sporten? Zwemmen? Museum? Gisterenstuitte ik op een klas waarvan de leraar wel een heel aparte bestemming had uitgekozen. De Carolus Borromeus kerk.
Ze arriveren er rond 14:15 uur. Leraar, een stuk of 25 Antwerpse leerlingen van rond de tien jaar en een extra begeleidster om ze in toom te helpen houden. Nochtans gedragen de leerlingen zich voorbeeldig, wanneer de leraar naar binnen gaat. 's Middags, als er geen eredienst wordt gehouden of een bruiloft/begrafenis plaatsvindt, staan de deuren van de kerk open en kunt ge zo een kijkje nemen binnenin. Met 25 kleine Antwerpenaartjes bij je is het beter dat eerst even aan de koster te melden voordat de hele troep naar binnen stormt.
De leraar komt na enkele minuten weer naar buiten. 'Jongens, we mogen naar binnen. Wees wel stil en kijk uit, want vorig jaar was er brand in de kerk (restauratie is nog steeds bezig). Als je straks naar de rechterzijde kijkt, zie je de gouden versieringen die kenmerkend zijn voor de barokperiode waarover ik heb verteld.'
Aha, het is de leraar dus niet te doen om zijn leerlingen in de katholieke godsdienst in te wijden, maar om hen met eigen ogen te laten zien wat barokkunst nu precies is. Kinderen van rond de tien ...
Misschien heb ik mijn schoolcarriere op de verkeerde Rotterdamse scholen doorgebracht. Misschien was 28 jaar geleden de tijdgeest er nog niet rijp voor. Ik heb noch op de lagere school noch op de middelbare school kunstgeschiedenis gehad. Ja, met Franse literatuur leerden we iets over de renaissance. Barok, gothiek, neo-barok? Forget it. Heb ik allemaal pas veel later bij toevalover gehoord.
Hier in Antwerpen krijgen kinderen van tien dus blijkbaar al onderricht over de barok. Alleen over de barok of ook over andere periodes? Is het omdat Pieter Paul Rubens toen leefde en je als rasechte Antwerpenaar wel gewoonmoet weten wie dat was en in welke tijd hij leefde (Rubens heeft een groot aandeel gehad inhet interieur van de Carolus Borromeus kerk)? Is het typisch Antwerps of eengewone gang van zaken in het Vlaams onderwijs om kinderen al op zo'n leeftijd met kunstgeschiedenis in aanraking te laten komen? Gebeurt het, ten slotte, tegenwoordig soms ook al op Nederlandse scholen? Ouders en niet-ouders: ben ik van een verloren generatie wat dat betreft (en ook nog eens als Nederlander zijnde)?
Dit hebben de kinderen gisteren van binnen kunnen aanschouwen als ze recht vooruit keken.
Copyright: Johan Peters, 23 maart 2010 - ...